Κρεμμυδοντολμάδες με κάρμα remix Σμύρνης και Τζάντε

 

Αρθρο του/της: Χριστιάννα Λούπα

Συνταγή αυθεντική, σπάνια και με κάρμα, καθώς εμπεριέχει δυο ιστορίες με μνήμες από αντιδιαμετρικά σημεία του ορίζοντα που τέμνονται χρόνια μετά. Δυό ανεξάρτητες γευστικές αναφορές απ’ τα παιδικά μου χρόνια, μετά από αποχή δεκαετιών αντάμωσαν στο σήμερα για να καταλήξουν σε ιδανικό πάντρεμα. H συνταγή ενός φαγητού της Σμυρνιάς γιαγιάς και η γεύση ενός μοναδικού κρεμμυδιού απ’ τη Ζάκυνθο δημιούργησαν ένα πιάτο που εύκολα κλέβει την παράσταση – είτε ως πρώτο είτε ως κύριο – σε κάθε τραπέζι με ελληνική ταυτότητα.
Η πρώτη ξεκινά  απ’ την Ανατολή. Η αγαπημένη μου γιαγιά Ναυσικά που μεγάλωσε στη Σμύρνη κι έγινε μαγείρισσα «με τα όλα της», άφησε κληρονομιά στη μάνα μου αρκετές οικογενειακές συνταγές, ανάμεσα σ’ αυτές και τους μαγικούς «κρεμμυδοντολμάδες με αβγολέμονο», που γέμιζαν με γλύκα την παιδική μου γεύση. Ήταν το σπάνιο σπέσιαλ φαγητό, μια φορά το χρόνο για ειδικές περιπτώσεις. Ενώ, όμως, οι συνταγές της γιαγιάς –αφότου εκείνη «έφυγε»- χάρη στην πιστή εκτέλεση της μάνας μου, συνέχιζαν να αποτελούν το μενού της νεότητάς μου, δυστυχώς οι μαγικοί «κρεμμυδοντολμάδες της» απουσίαζαν προκλητικά από το τραπέζι. Κάθε φορά που τους ζητούσα, το θέμα άλλαζε γρήγορα και αν επέμενα ασφυκτικά, η απάντηση, πάντα την επομένη, ήταν πως δεν βρισκόντουσαν «μεγάλα» κρεμμύδια… και πήγαινε έτσι μέχρι να το ξεχάσω. Πολύ αργότερα, όταν πια μαγείρευα στο σπίτι μου, μίλησε για την (δήθεν*) «απίστευτη ταλαιπωρία» της γιαγιάς όταν καθάριζε τα κρεμμύδια, ρίχνοντας δάκρυ μαύρο πάνω από το νεροχύτη και αποκαλύφθηκε ο λόγος που καταδικάστηκα να στερούμαι αυτή την απίθανη γλυκιά γεύση…

Μόνο σε ένα μέρος έτυχε να πέσω πάνω σε γεμιστά κρεμμύδια, στο οινομαγειρείο του Μπεμπέλη, στο Γαλαξίδι, που σέρβιρε τα τοπικά «κελέμια», τα οποία αν και νόστιμα ήταν σαφώς πιο βαριά και λίγη σχέση είχαν με την περίφημη συνταγή. Υποθέτω πως τα μυτιληναίικα «σουγάνια» θα είναι πιο κοντά στη σμυρνέικη γεύση, μια και η τοπική κουζίνα έχει διαμορφωθεί κυρίως απ’ τους Μικρασιάτες πρόσφυγες που έφτασαν στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, αλλά δεν έτυχε να τα δοκιμάσω, όταν ταξίδεψα εκεί. Το καλό είναι πάντως ότι όταν πριν τρία χρόνια αποφάσισα να αναβιώσω την γεύση που είχε χαραχτεί στη μνήμη μου, η μάνα μου –ευτυχώς- θυμόταν ακόμη ακριβώς τη συνταγή της γιαγιάς, που η ίδια δεν έκανε ποτέ! (τι κάνουν οι ενοχές…)

Η άλλη ιστορία ξεκινά απ’ τη Δύση, απ’ τη Βενετία, από όπου μια γηγενής ποικιλία γλυκών νεροκρέμμυδων, μεταφέρθηκε κατά τη διάρκεια της μακράς ενετοκρατίας των Ιονίων νησιών, στη Ζάκυνθο. Εκεί βρήκε ιδανικό κλίμα και χώμα στην περιοχή Κυψέλη, άλλως γνωστή ως Μπελούσι και εξελίχθηκε σε μια μεγαλύτερου μεγέθους παραλλαγή της βενετσιάνικης, με εξαιρετική γεύση. Τα ζακυνθινά κρεμμύδια ή νεροκρέμμυδα ή μπελουσιώτικα γλυκά κρεμμύδια είναι μια ποικιλία με χαρακτηριστικό πλατύ και ογκώδες σχήμα, εξωτερικά λευκά με ελαφριές μοβ αποχρώσεις, τραγανή ολόλευκη σάρκα, χωρίς την σπιρτάδα και την επιθετική αψιά γεύση των συνηθισμένων κρεμμυδιών. Η εύληπτη γλύκα και η δροσιά τους σού επιτρέπει να τα χαίρεσαι χωρίς να σε καίνε όταν καταναλώνονται φρέσκα (είναι ιδανικά για σαλάτα) αλλά και μαγειρεμένα, δίνουν ξεχωριστή νοστιμιά. Τα πρωτοδοκίμασα στη Ζάκυνθο, λίγα χρόνια αφότου έχασα την γιαγιά μου και έκτοτε καταγράφηκαν ως τα πλέον νόστιμα. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν κυκλοφορούσαν στις αγορές της Αθήνας, όμως, τα τελευταία χρόνια, κάθε Αύγουστο και Σεπτέμβρη, εμφανίζονται στο ΑΒ και σε μανάβικα, με προκλητική (τριπλάσια και βάλε) τιμή σε σχέση με τα κανονικά άσπρα κρεμμύδια, περιμένοντας τους «γνώστες» να τα απολαύσουν…

Με βάση τις δύο ιστορίες και την κοινή προσωπική στέρηση, η αυθεντική συνταγή για κρεμμυδοντολμάδες έπρεπε να δοκιμάσει την τύχη της με το απόλυτο κρεμμύδι, στην κουζίνα μου. Ήταν κάρμα η Ανατολή να χορέψει με τη Δύση σε ένα γλυκό remix από γεύσεις φτιαγμένες η μια για την άλλη. Το ευχάριστο δε σε πρακτικό επίπεδο (*) είναι πως η εκτέλεση της συνταγής δεν είχε ούτε δάκρυα (ίσως λόγω των συγκεκριμένων κρεμμυδιών) ούτε ιδιαίτερο κόπο…
(*) Σημείωση: Εκτός εποχής ζακυνθινών κρεμμυδιών χρησιμοποιείστε κατά προτίμηση μεγάλα λευκά κρεμμύδια. Αν τα φύλλα τους είναι πολύ λεπτά, τυλίξτε τους ντολμάδες με δυο φύλλα. Για να αποφύγετε τα δάκρυα, καθαρίστε τα μέσα σε λεκάνη με νερό ή χρησιμοποιείστε ανεμιστήρα με τρόπο που να απάγει τον αέρα από το πρόσωπό σας.

Προετοιμασία: Υπολογίστε συνολικά ένα τρίωρο, με τα δυο απαραίτητα διαλείμματα για να κρυώσουν πρώτα τα κρεμμύδια και μετά το ζουμί. Η συνταγή μπορεί να γίνει αρκετές ώρες πριν και να ξαναζεσταθεί με προσοχή, σε χαμηλή φωτιά. Δεν συνιστάται, όμως, να γίνει από την προηγουμένη, γιατί η γεύση του κρεμμυδιού «βαραίνει» την επόμενη μέρα και το αποτέλεσμα δεν είναι το ιδανικό.

Υλικά (για 8-10 άτομα)

5 κιλά μεγάλα ζακυνθινά κρεμμύδια καθαρισμένα
1 κιλό κιμά μοσχαρίσιο
2 αβγά
1 ματσάκι άνιθο ψιλοκομμένο
1 φλυτζ. ρύζι γλασέ
15 φυλλαράκια φρέσκο (ή έστω αποξηραμένο) δυόσμο
7 κ.σ. ελαιόλαδο
1 λίτρο ζωμό βοδινού
αλάτι, πιπέρι

Για το αβγολέμονο

3 αβγά
2 λεμόνια (το χυμό)
1 κ.σ. κορν φλάουρ

Ετοιμάζετε τα κρεμμύδια: Τα βάζετε ολόκληρα σε μεγάλη κατσαρόλα με 2 λίτρα νερό που βράζει, να ζεματιστούν (στο νερό ή στον ατμό) για περίπου 20 λεπτά, μέχρι τρυπώντας τα να δείχνουν εύκαμπτα και να μπορούν να τυλιχτούν. Τα βγάζετε και τα βάζετε για 2-3 λεπτά κάτω από τρεχούμενο νερό (σε μεγάλη γαβάθα) να κρυώσουν. Κάνετε σε κάθε κρεμμύδι μια κάθετη τομή μέχρι περίπου το μέσον της ακτίνας προς το κέντρο του και αφαιρείτε όλα τα μεγάλα φύλλα που προσφέρονται για τύλιγμα, αφήνοντας μόνο το κέντρο του βολβού. Κρατάτε χωριστά σε μπολ τα φύλλα και ψιλοκόβετε τους βολβούς.

Φτιάχνετε τους ντολμάδες: Σε μεγάλο μπολ ανακατεύετε καλά τον κιμά, τους βολβούς, τον άνιθο, τα αβγά, το ρύζι, 2 κ.σ. λάδι, αρκετό αλάτι και πιπέρι.

Σημείωση: Προσοχή! Το αποτέλεσμα ως προς το αλάτι θα πρέπει αναλογικά να »τσιμπάει» λίγο, γιατί το φαγητό τείνει να γλυκίζει, οπότε πρέπει εξαρχής να διαταράξετε την ισορροπία προς το αλμυρό. Παίρνετε ένα–ένα τα εξωτερικά φύλλα των κρεμμυδιών και αρχίζετε να τυλίγετε τους ντολμάδες. Συνήθως τα 2-4 πιο έξω φύλλα είναι τόσο μακριά που πρέπει να τα κόψετε στη μέση, τα εσωτερικά χρησιμοποιούνται ολόκληρα.

Τοποθετείτε τους ντολμάδες σε φαρδιά κατσαρόλα, σφιχτά τον ένα δίπλα στον άλλον και με το άνοιγμα του τυλιγμένου κρεμμυδιού προς τα κάτω. Μόλις ολοκληρωθεί η πρώτη στρώση, πασπαλίζετε με τα μισά φυλλαράκια φρέσκου δυόσμου και προχωράτε στη δεύτερη. Ρίχνετε επάνω τον υπόλοιπο δυόσμο (θα αρωματίσει λεπτά τους ντολμάδες), το υπόλοιπο ελαιόλαδο και τόσο ζωμό ώστε να καλυφθούν. Σκεπάζετε με ένα ανεστραμμένο πιάτο και τοποθετείτε την κατσαρόλα πάνω στη φωτιά. Μόλις πάρει βράση, χαμηλώνετε τη φωτιά και σιγομαγειρεύετε με σκεπασμένη την κατσαρόλα για 35-40 λεπτά. Αποσύρετε, βγάζετε το καπάκι και αφήνετε 10 λεπτά να κρυώσουν.

Ετοιμάζετε το αβγολέμο: Γέρνετε την κατσαρόλα για να μαζέψετε το περισσότερο ζουμί του φαγητού σε μπολ, κρατώντας καλά το πιάτο στη θέση του πάνω στους ντολμάδες (αν κάνετε την συγκεκριμένη ποσότητα, θα χρειαστείτε σίγουρα βοήθεια από κάποιον). Εναλλακτικά, μεταφέρετε προσεκτικά έναν-έναν τους ντολμάδες σε πιατέλα σερβιρίσματος και κρατάτε το ζωμό.
Απευθείας σε κατσαρόλι που να χωράει όλα τα υλικά, κτυπάτε με σύρμα τα ασπράδια, σε σφιχτή μαρέγκα, προσθέτετε τους κρόκους και ρίχνετε (πάντα χτυπώντας) λίγο-λίγο το λεμόνι. Βάζετε το σκεύος πάνω από χαμηλή φωτιά και ρίχνετε σιγά-σιγά το ζουμί και το κορν φλάουρ αραιομένο σε 1-2 κ.σ. νερό, ανακατεύοντας συνεχώς με το σύρμα μέχρι η σάλτσα να πήξει (θα πρέπει να στέκεται στο πίσω μέρος του κουταλιού) και να είναι το αβγολέμονο παχύρευστο.
Σερβίρισμα: Toποθετείτε τους ντολμάδες σε πιατέλα ή στα πιάτα, τους περιχύνετε με το αβγολέμονο και ρίχνετε φρέσκο πιπέρι. Γαρνίρετε με φυλλαράκια από φρέσκο δυόσμο.
Σημείωση: Το συγκεκριμένο πιάτο ταιριάζει και σαν πρώτο και σαν κύριο. Ως πρώτο, τρεις ντολμάδες είναι υπεραρκετοί και ως δεύτερο, οι πέντε είναι ιδανικοί.

Pandespani.com

από: Palmografos.com - Κρεμμυδοντολμάδες με κάρμα remix Σμύρνης και Τζάντε

40 παραδείγματα χειραγώγησης Φωτογραφίας που κοβουν την ανασα!!!

Η χειραγώγηση Φωτογραφίας είναι συχνά πολύ πιο σαφής από λεπτές αλλαγές στην ισορροπία των χρωμάτων και αντίθεσης και μπορεί να συνεπάγεται υπέρθεση ένα κεφάλι πάνω σε ένα διαφορετικό σώμα ή αλλαγή κειμένου ενός σημείου, για παράδειγμα. Επεξεργασίας εικόνας με λογισμικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εφαρμόσετε εφέ και να παραμορφώσουν την εικόνα μέχρι το επιθυμητό αποτέλεσμα να δειτε οτι επιτυγχάνεται. Η εικόνα που προκύπτει μπορεί να έχει μικρή ή καμία ομοιότητα με τη φωτογραφία (ή τις φωτογραφίες στην περίπτωση της σύνθεσης), από την οποία προέρχεται. Σήμερα, η χειραγώγηση φωτογραφίας είναι ευρέως αποδεκτή ως μια μορφή τέχνης.

Χειρισμοί χειραγώγησης  φωτογραφιών είναι μια μεγάλη πηγή για την έμπνευση, επειδή συνήθως  οι σχεδιαστές έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν τη δημιουργικότητά τους μέσα από διάφορες πτυχές του σχεδιασμού.
Αρκετές από τις παρακάτω εικόνες περιέχουν ενδεικτικά στοιχεία, ενώ άλλοι εμφανίζουν μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση. Σας παραθετουμε  40 παραδείγματα εργων που  κόβουν την ανάσα χειραγώγησης της φωτογραφίας:








































http://translate.googleusercontent.com

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Βιογραφία

Ο σημαντικότερος Έλληνας πολιτικός, ευφυής, ρεαλιστής και οραματιστής, ευέλικτος και τολμηρός διέθετε μια εντυπωσιακή προσωπική ακτινοβολία.

Γεννήθηκε στην τουρκοκρατούμενη Κρήτη το 1864. Στα νεανικά του χρόνια η οικογένειά του κατέφυγε στην Ελλάδα, καθώς ο πατέρας του υφίστατο τις συνέπειες της επαναστατικής του δράσης. Μετά την αποφοίτησή του από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών άσκησε τη δικηγορία στα Χανιά αλλά σύντομα τον απορρόφησε η πολιτική ως μέλος της φιλελεύθερης παράταξης.

Οι ηγετικές και πολιτικές του ικανότητες αναδείχθηκαν κατά την επανάσταση του 1897. Την περίοδο της Κρητικής πολιτείας (1898-1912) συνέβαλε στη διαμόρφωση του Κρητικού Συντάγματος, συγκρούσθηκε με τον Αρμοστή Γεώργιο για τις φιλελεύθερες αρχές του, κατέφυγε σε ένοπλη επανάσταση στο Θέρισο (1905) και πέτυχε την αντικατάσταση του Αρμοστή. Στις μετέπειτα προσπάθειές του για ένωση με την Ελλάδα ισορροπούσε με ευελιξία ανάμεσα στην τόλμη και στη μετριοπάθεια.

Το 1910 έληξε ο ρόλος του στα πολιτικά πράγματα της Κρητικής πολιτείας, όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία στην Ελλάδα και συγκρότησε το "Κόμμα των Φιλελευθέρων". Υπήρξε ο πρωτεργάτης της πολιτικής και οικονομικής ανόρθωσης της Ελλάδας και της νικηφόρας έκβασης των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913). Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήρθε σε ρήξη με το στέμμα αλλά με κόστος τον Εθνικό Διχασμό (1915-1917) επέβαλε την πολιτική του για είσοδο της χώρας στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων. Η Ελλάδα ανταμείφθηκε για τη συμβολή της με την παραχώρηση της Αρμοστείας της Σμύρνης (1919). Στις κρίσιμες εκλογές του Νοεμβρίου 1920 ο Βενιζέλος ηττήθηκε, αποσύρθηκε από την πολιτική, για να επιστρέψει μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Με δύο ριζοσπαστικές πρωτοβουλίες του (1923) -την υποχρεωτική ανταλλαγή Ελλήνων και Τούρκων και τη Συνθήκη της Λωζάννης, που καθόρισε τα σύνορα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία- άλλαξε τον προσανατολισμό της ελληνικής πολιτικής και έβαλε τα θεμέλια της ειρηνικής ανάπτυξης.

Η τελευταία τετραετία της διακυβέρνησής του (1928-1932) ήταν περίοδος σταθερότητας και δημιουργίας. Κορυφαία επιτυχία το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας (1930). Το τέλος της σταδιοδρομίας του σημαδεύτηκε από την απόπειρα κατά της ζωής του (Ιούνιος 1933) και το αποτυχημένο κίνημα του Μαρτίου 1935. Αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι, όπου πέθανε στις 18 Μαρτίου 1936. 

ΕΔΑΔ: Απόφαση για την ελευθερία της έκφρασης και την παιδική πορνογραφία

To Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξέδωσε στις 10.5.2011 απόφαση (αίτηση αριθ. 1685/10 της Ulla Annikki KARTTUNEN κατά Φινλανδίας με την οποία έκρινε ότι η δημοσίευση υλικού παιδικής πορνογραφίας στο πλαίσιο ενός έργου τέχνης δεν εμπίπτει στην προστασία της ελευθερίας έκφρασης του άρθρου 10 ΕΣΔΑ.

Η διαδικασία ενώπιον του ΕΔΑΔ αφορούσε την έκθεση το 2008 („Neitsythuorakirkko“, „Εκκλησία παρθένων πορνών“) μιας φινλανδής καλλιτέχνιδας που περιείχε πάνω από 100 πορνογραφικές εικόνες ανήλικων κοριτσιών και γυναικών. Η καλλιτέχνης χρησιμοποίησε φωτογραφίες από δημόσια προσβάσιμες ιστοσελίδες. Μετά την έκθεση οι εικόνες κατασχέθηκαν από την αστυνομία και η καλλιτέχνις καταδικάσθηκε για την έκθεση πορνογραφικών εικόνων.

Η εν λόγω καλλιτέχνης αφού εξάντλησε τα ένδικα μέσα άσκησε προσφυγή στο ΕΔΑΔ ισχυριζόμενη ότι παραβιάσθηκε το άρθρο 10 ΕΣΔΑ και ειδικότερα, ότι παραβιάσθηκε το δικαίωμά της στην ελεύθερη έκφραση ως καλλιτέχνιδος. Ισχυρίσθηκε ότι με τις πορνογραφικές εικόνες ήθελε να δώσει το έναυσμα για συζήτηση σχετικά με την παιδική πορνογραφία και την ευκολία πρόσβασης στο σχετικό υλικό στο Διαδίκτυο.

Το ΕΔΑΔ απέρριψε την προσφυγή της και έκρινε ότι και οι καλλιτέχνες δεσμεύονται από το άρθρο 10 παρ. 2 ΕΣΔΑ (Η άσκησις τωv ελευθεριώv τoύτωv, συvεπαγoμέvωv καθήκovτα και ευθύvας δύvαται vα υπαχθή εις ωρισμέvας διατυπώσεις, όρoυς, περιoρισμoύς ή κυρώσεις, πρoβλεπoμέvoυς υπό τoυ vόμoυ και απoτελoύvτας αvαγκαία μέτρα εv δημoκρατική κoιvωvία δια τηv εθvικήv ασφάλειαv, τηv εδαφικήv ακεραιότηταv ή δημoσίαv ασφάλειαv, τηv πρoάσπισιv της τάξεως και πρόληψιv τoυ εγκλήματoς, τηv πρoστασίαv της υπoλήψεως ή τωv δικαιωμάτωv τωv τρίτωv, τηv παρεμπόδισιv της κoιvoλoγήσεωςεμπιστευτικώv πληρonoριώv ή τηv διασφάλσισιv τoυ κύρoυς και αμερoληψίας της δικαστικής εξoυσίας. ) Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι οι ποινικές διατάξεις με βάση τις οποίες τιμωρήθηκε αποσκοπούν στην προστασία των ηθών και των δικαιωμάτων των άλλων, ιδιαίτερα δε ότι αποσκοπούν στην προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση και την προστασία της ιδιωτικής τους σφαίρας. Παρά δε την αλλαγή των ηθών η απόφαση ήταν εύλογη και ήταν αποτέλεσμα σωστής στάθμισης των αντιτιθέμενων δικαιωμάτων.

Ειδικότερα, το δικαστήριο δέχθηκε:


22. (...) the Court notes that the applicant’s conviction on the basis of Chapter 17, sections 18 and 19, of the Penal Code was intended to protect morals as well as the reputation or rights of others. The domestic courts found that the artistic work in question included hundreds of photographs of teenage girls or otherwise very young women in sexual poses and acts and that the possession and distribution of these pictures were criminalised. Their criminalisation was mainly based on the need to protect children against sexual abuse as well as violation of their privacy but also on moral considerations.
23. The Court recognises that conceptions of sexual morality have changed in recent years. Nevertheless, the Court does not find the view taken by the Finnish courts unreasonable, especially as the present case concerned minors or persons likely to be minors. The domestic courts, especially the District Court which balanced at length the relationship between freedom of expression, on the one hand, and morals and reputation and rights of others, on the other hand, found that the applicant’s freedom of expression did not justify the possession and public display of child pornography.
24. The applicant claimed that she had included the pictures in her work in an attempt to encourage discussion and raise awareness of how wide-spread and easily accessible child pornography was. The Court notes that the domestic courts acknowledged the applicant’s good intentions and therefore did not impose any sanctions on her. However, possessing and distributing sexually obscene pictures depicting children was still an act subject to criminal liability. The Court considers that it does not follow from the applicant’s claim that her conviction did not, in all the circumstances of the case, respond to a genuine social need.
25. In conclusion, in the Court’s opinion the reasons relied on by the domestic courts were both relevant and sufficient to show that the interference complained of was “necessary in a democratic society”. Having regard to all the foregoing factors, and the margin of appreciation afforded to the State in this area, the Court considers that the interference was proportionate to the legitimate aim pursued.
26. Accordingly, the applicant’s application is manifestly ill-founded and must thus be declared inadmissible pursuant to Article 35 §§ 3 and 4 of the Convention.

Αναρτήθηκε από Ioannis Iglezakis

http://informatics-and-law.blogspot.com/2011/08/blog-post.html