ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ…

Η ιστορία έχει ως εξής : το 1936, η Ελλάδα του Ιωάννη Μεταξά αρνήθηκε να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του δανείου που είχε συνάψει με τη βελγική τράπεζα «Societe Commerciale de Belgique». Η κυβέρνηση του Βελγίου προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο, που είχε ιδρύσει η Κοινωνία των Εθνών, κατηγορώντας την Ελλάδα ότι αθετεί τις διεθνείς της υποχρεώσεις. Η Ελλάδα απάντησε ότι αδυνατεί να εκπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, διότι δεν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση του Λαού και της χώρας!

Στο υπόμνημά της, η Ελληνική κυβέρνηση ανέφερε : «Η Κυβέρνηση της Ελλάδος, ανήσυχη για τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνικού λαού και για τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας, δεν θα μπορούσε να προβεί σε άλλη επιλογή. Όποια κυβέρνηση κι αν ήταν στην θέση της, θα έκανε το ίδιο». (Yearbook of the International Law Commission, 1980, v.l., σελ.25).
Το επιστέγασμα ήρθε με το υπόμνημα που κατέθεσε στο Διεθνές Δικαστήριο ο νομικός εκπρόσωπος της Ελληνικής κυβέρνησης το 1938, όπου τόνισε τα αυτονόητα : «Ενίοτε, μπορεί να υπάρξει μια έκτακτη κατάσταση, η οποία κάνει αδύνατο για τις Κυβερνήσεις να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους δανειστές και προς τον Λαό τους. Οι πόροι της χώρας είναι ανεπαρκείς για να εκπληρώσουν και τις δύο υποχρεώσεις ταυτόχρονα. Είναι αδύνατον να πληρώσει μια Κυβέρνηση το χρέος και την ίδια στιγμή να παρασχεθεί στον λαό η κατάλληλη διοίκηση και οι εγγυημένες συνθήκες για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στα δύο. Και φυσικά, το καθήκον του Κράτους να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία των βασικών δημοσίων υπηρεσιών, υπερτερεί έναντι της πληρωμής των χρεών της. Από κανένα κράτος δεν απαιτείται να εκπληρώσει, μερικά ή ολικά, τις χρηματικές του υποχρεώσεις, αν αυτό θέτει σε κίνδυνο την λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών του κι’ έχει σαν αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση της διοίκησης της χώρας (σας θυμίζει κάτι;). Στην περίπτωση που η αποπληρωμή των χρεών θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ζωή και τη διοίκηση, η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διακόψει ή και να μειώσει την εξυπηρέτηση του χρέους»!
Με αυτά τα επιχειρήματα λοιπόν, το Διεθνές δικαστήριο δικαίωσε την Ελλάδα, δημιουργώντας νομικό προηγούμενο, στο οποίο μάλιστα το 2003 στηρίχθηκε η Αργεντινή και ο αείμνηστος πρόεδρος της, Νέστωρ Κίχνερ, ο οποίος επέλεξε να διαγράψει μονομερώς το μεγαλύτερο μέρος του δημοσίου χρέους της χώρα του, αντί να την υποδουλώσει στο Δ.Ν.Τ.!
Χωρίς άλλα λόγια, και ο νοών νοήτω…

Πηγή: http://www.votegreece.gr/

Περίμεναν 22 χρόνια για απόφαση, δικαιώθηκαν στο Ευρωδικαστήριο

Ηταν νιοι κι έφτασαν στη σύνταξη μέχρι να «κατορθώσει» η ελληνική Δικαιοσύνη να εκδώσει ύστερα από είκοσι δύο (!) ολόκληρα χρόνια τελεσίδικη απόφαση επί αστικής τους διαφοράς, που αφορούσε τη διεκδίκηση ενός ακινήτου.

Ο λόγος για ένα ζευγάρι βιοπαλαιστών που μπορεί να μην έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να βγάλει άκρη με το ακίνητο, καθώς οι αντίδικοί τους υπέβαλαν εκ νέου αίτηση αναίρεσης στον Αρειο Πάγο με αποτέλεσμα η εκκρεμοδικία να συνεχίζεται χωρίς ορατό τέλος, δικαιώθηκε όμως για τον δικαστικό του Γολγοθά από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο οποίο προσέφυγε κατά της χώρας μας.
Το Δικαστήριο του Στρασβούργου, που διαπίστωσε διπλή παραβίαση των ατομικών τους δικαιωμάτων από την ελληνική Δικαιοσύνη, τους επιδίκασε για ηθική βλάβη χρηματική ικανοποίηση 24.000 ευρώ και υποχρεώνει τη χώρα να καταβάλει το ποσό μέσα σε τρεις μήνες από την έκδοση της απόφασής του.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, παραβιάστηκε το δικαίωμα των πολιτών να εκδικαστεί η υπόθεσή τους ενώπιον της Δικαιοσύνης σε «εύλογη προθεσμία», ενώ διαπιστώθηκε και απουσία, από την εσωτερική -ελληνική- έννομη τάξη, ένδικου μέσου που να επιτρέπει στους Ελληνες να προσφεύγουν για να επιτύχουν εκδίκαση εντός «εύλογου χρόνου».
Από το 1985
Ο δικαστικός Γολγοθάς που, όπως επισημαίνουν οι νομικοί παραστάτες του ζευγαριού, Ανδρέας και Αλέξης Αναγνωστάκης, «τους εκτέλεσε επαγγελματικά καθώς έχασαν την εργασιακή τους ζωή, χωρίς να μπορέσουν να μπουν στην επαγγελματική στέγη που με αγώνα αγόρασαν», εκτυλίσσεται ως εξής:
Το ζευγάρι τον Φεβρουάριο του 1985 αγόρασε ένα μικρό ακίνητο στο Αιγάλεω για να στεγάσει επιχείρηση εμπορίας παιχνιδιών. Εκανε συμβολαιογραφικό Προσύμφωνο Αγοράς με την πωλήτρια και κατέβαλε το τίμημα. Η πωλήτρια «υπαναχώρησε», βρήκε άλλη αγοράστρια και το πούλησε σε ψηλότερη τιμή, ενώ δεν επέστρεψε τα χρήματα που είχε λάβει.
Το νεαρό τότε ζευγάρι προσέφυγε στα δικαστήρια για να πάρει πίσω το ακίνητο.
Η απόφαση του πρώτου βαθμού τούς δικαίωσε αλλά εκδόθηκε ύστερα από... δέκα χρόνια.
Πωλήτρια και μεταγοράστρια προσέφυγαν στο Εφετείο, κι όταν αυτό απέρριψε την έφεσή τους άσκησαν αναίρεση κατά της απόφασης.
Η υπόθεση ξαναγύρισε στο Εφετείο, το οποίο για πρώτη φορά, μετά 21 χρόνια, απέρριψε την αγωγή του ζευγαριού που με τη σειρά του προσέφυγε στον Αρειο Πάγο.
Το 2009, ύστερα από 22 χρόνια εκκρεμοδικίας, εκδόθηκε η απόφαση του Εφετείου Αθήνας που κάνει δεκτή την αγωγή και το ακίνητο ξαναγυρίζει στο ζευγάρι.
Σήμερα, η υπόθεση βρίσκεται πάλι στον... Αρειο Πάγο.

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=266721

Ακρόαση υπόθεσης της Gas και της Dubois κατά Γαλλίας 25951/07

Ακρόαση για την άρνηση της αίτησης μιας γυναίκας να παιδοθετήσει τη κόρη της συντρόφισάς της.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διοργανώνει Ακρόαση σήμερα 12 Απριλίου 2011 στις 9 π.μ. στην υπόθεση της Gas και της Dubois κατά Γαλλίας (αριθ. υπόθεσης 25951/07)

Η ακρόαση θα μεταδοθεί από τις 2.30 μ.μ. στην ιστοσελίδα του Συνεδρίου (www.echr.coe.int).

Μετά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου θα αρχίσει τις εργασίες της, η οποία θα πραγματοποιηθεί κατ' ιδίαν. Η απόφασή της υπόθεσης, ωστόσο, θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο.

Οι προσφεύγουσες, Valérie Gas και Nathalie Dubois, Γαλλίδες υπήκοοι που γεννήθηκαν το 1961 και 1965 αντίστοιχα και ζουν στη Clamart (Γαλλία). Συζούν από το 1989. Τον Σεπτέμβριο του 2000 Nathalie Dubois γέννησε στη Γαλλία μια κόρη, την Α., η οποία είχε συλληφθεί στο Βέλγιο με ιατρικώς υποβοηθούμενη γονιμοποίηση από ανώνυμο δωρητή. Η κόρη δεν έχει δημιουργήσει γονικό δεσμό με τον πατέρα, σύμφωνα με το βελγικό δίκαιο. Έχει ζήσει όλη τη ζωή της στην κοινή οικία των προσφευγουσών. Τον Απρίλιο 2002 η κα Gas και η κα. Dubois σύναψαν σύμφωνο συμβίωσης.

Στις 3 Μαρτίου 2006 η κα Gas αιτήθηκε στο δικαστήριο της Nanterre για μια απλή παιδοθεσία 1 διάταξη σε σχέση με την κόρη της συντρόφισά της, η συντρόφισά της είχε δώσει τη ρητή συγκατάθεση της ενώπιον συμβολαιογράφου. Στις 4 Ιουλίου 2006, το δικαστήριο παρατήρησε ότι οι νομικές προϋποθέσεις για την παιδοθεσία είχαν τηρηθεί και ότι είχε αποδειχθεί ότι η κα Gas και η κα. Dubois ήταν ενεργές και από κοινού συμμετέχουν στην ανατροφή της κόρης, τη φροντίδα και την αγάπη προς την εμφάνιση της. Ωστόσο, απέρριψε την αίτηση με την αιτιολογία ότι η παιδοθεσία θα έχει νομικές συνέπειες αντίθετες με τις προθέσεις των εναγουσών και το συμφέρον του παιδιού, μεταφέροντας τη γονική εξουσία της θετής γονέα και, συνεπώς, να στερηθεί η βιολογική μητέρα των δικαιωμάτων της όσον αφορά την κόρη. Το Εφετείο των Βερσαλλιών επικύρωσε την απόρριψη, θεωρώντας πως οι έννομες συνέπειες της αιτούμενης δεν ήταν συμβατές με το συμφέρον του παιδιού. Οι προσφεύγουσες άσκησαν έφεση η οποία περιορίζεται σε νομικά ζητήματα, αλλά δεν ακολούθησε την έκκληση για τη σύναψή της, πιστεύοντας ότι δεν είχε καμία προοπτική επιτυχίας λαμβανομένης υπόψη της πρόσφατης νομολογίας του Ακυρωτικού Δικαστηρίου στο θέμα.

Οι προσφεύγουσες καταγγέλουν-παραπονούνται την απόρριψη της αίτησης της κας Gas να παιδοθετήσει τη κόρη της κα. Dubois. Υποστηρίζουν ότι η απόφαση αυτή προσέβαλε το δικαίωμά τις στο σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής τις ζωής και εισάγουν διακρίσεις, κατά παράβαση του άρθρου 14 (απαγόρευση διακρίσεων).

1 Απλή παιδοθεσία είναι μια μορφή παιδοθεσίας, η οποία παρέχει μια δεύτερη-δευτερεύουσα νομική σχέση γονέα-παιδιού που πρέπει να καθιερωθεί, εκτός από την πρότυπη-αρχική σχέση γονέα-παιδιού βασισμένη σε δεσμούς αίματος (σε αντιδιαστολή με την πλήρη παιδοθεσία, όπου η νέα νομική σχέση αντικαθιστά την αρχική). Το παιδοθετημένο παιδί διατηρεί τα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των κληρονομικών δικαιωμάτων, που απορρέουν από την αρχική σχέση. Η απλή παιδοθεσία δημιουργεί επίσης μια ισοδύναμη σχέση γονέα-παιδιού σε μια σχέση της δικαιολογημένης καθόδου μεταξύ της θετής γονέα και της παιδοθετούμενης. Συνεπάγεται αμοιβαίες υποχρεώσεις όσον αφορά τη συντήρηση, τη δημιουργία ενός αποκλειστικής μοίρας-μερίδας, (αποθεματικό κληρονομίας) και τους περιορισμούς του γάμου, καθώς και τη μεταφορά του επωνύμου της θετής γονέα στο παιδί (μέσω της προσθήκης του στο επωνύμου του παιδιού ή με την αντικατάστασή του).
Όταν μια ανήλικη που παιδοθετήθηκε αφορά, απλή παιδοθεσία τα αποτελέσματα (σύμφωνα με το άρθρο 365 του Αστικού Κώδικα), στη μεταφορά της γονικής εξουσίας στη θετή γονέα, η βιολογική γονέας ή οι γονείς ως εκ τούτου παύει να ασκεί τη γονική μέριμνα. Ωστόσο, ο νόμος (το ίδιο άρθρο του Αστικού Κώδικα) προβλέπει την εξαίρεση από τη μεταβίβαση της γονικής εξουσίας, όπου η παιδοθετούμενη είναι το παιδί της συζύγου της-του: σε τέτοιες περιπτώσεις, η θετή γονέας ασκεί τη γονική μέριμνα από κοινού με την σύζυγο της-του. Η εξαίρεση αυτή δεν ισχύει για τα μέρη που έχουν σύμφωνο συμβίωσης σε συνδυασμό με το άρθρο 8 (δικαίωμα στο σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής) της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Διαδικασία
Η αίτηση υποβλήθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις 15 Ιουνίου 2007. Κοινοποιήθηκε στις γαλλικές αρχές στις 19 Μαΐου 2009 και κρίθηκε παραδεκτή στις 31 Αυγούστου 2010.
Η Διεθνής Ομοσπονδία για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (FIDH), η Διεθνής Επιτροπή Νομικών (ICJ), η ILGA-Europe, η Ένωση Παιδοθεσίας και Κηδεμονίας της Αγγλίας (BAAF) και το Δίκτυο Ένωσης Ευρωπαϊκών Lgbtiq Οικογενειών (NELFA) έχουν εξουσιοδοτηθεί να παρεμβαίνουν - από κοινού - ως τρίτοι στο πλαίσιο της διαφοράς (άρθρο 36 της Σύμβασης). Στις 7 Φεβρουαρίου 2011, τις είχε επιτραπεί να λάβουν μέρος στην ακρόαση.

O Dean Spielmann Λουξεμβούργο Πρόεδρος
ο Jean-Paul Costa Γαλλία
Karel Jungwiert Τσεχία
Boštjan M. Zupančič Σλοβενία
ο Mark Villiger Λίχνεστάϊν
η Isabelle Berro-Lefèvre Μονακό
Ganna Yudkivska Ουκρανία
η Angelika Nußberger Γερμανία
η Ann Power Ιρλανδία
η Elisabet Fura Σουηδία
και η Claudia Westerdiek γραματεία

Η Anne-Françoise Tissier διορισμένη εκπροσώπισα
ο Jean-Christophe Gracia σύμβουλος
η Clémentine Blanc, Marie-Aude Recher Lambey, Aurore Talbot, Marianne Schultz, Josiane Spiteri και η Emmanuelle Topin δικηγορίνες

Για τις προσφεύγουσες
η Caroline Mecary και Yann Streiff σύμβουλοι
Tewfik Bouzenoune

Για τα τρίτα μέρη
ο Robert Wintemute, δικηγόρος


Την είδηση την βρήκαμε στις 12.4.11 και την μεταφράσαμε από την European Court of Human Rights στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=open&documentId=884283&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

http://lesbianbimafia.blogspot.com/2011/04/gas-dubois.html

Καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

 

Υποχρεώνεται σε αποζημίωση 6.500 ευρώ… λόγω καθυστέρησης

«Κόκκινη κάρτα» έδειξε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στην Ελλάδα υποχρεώνοντάς την να πληρώσει αποζημίωση 6.500 ευρώ στον κατηγορούμενο και ήδη κρατούμενο για άλλες υποθέσεις Βασίλη Στεφανάκο, γιατί εδώ και 13 χρόνια δεν έχει ακόμη δικαστεί για υπόθεση που τον φέρει ως ηθικό αυτουργό σε πρόκληση ναυαγίου.

Ο Βασίλης Στεφανάκος έφτασε μέχρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο παραπονούμενος γιατί αν και έχει ασκηθεί εναντίον του ποινική δίωξη για ηθική αυτουργία σε πρόκληση ναυαγίου ,το οποίο φέρεται να τελέστηκε τον Μάρτιο του 1997 ,η υπόθεση του παραμένει εκκρεμής μέχρι σήμερα χωρίς καν να έχει εκδικαστεί σε πρώτο βαθμό.

Το δικαστήριο έκρινε ότι ο χρόνος που έχει μεσολαβήσει από τη δίωξη μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης είναι υπερβολικός και ,όπως αναφέρεται στην απόφαση, η ελληνική κυβέρνηση δεν εξέθεσε κανένα ισχυρισμό που θα μπορούσε να οδηγήσει σε διαφορετική κρίση.

Η τελευταία απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ανοίγει το δρόμο, όπως λέει ο δικηγόρος κ. Βασίλης Χειρδάρης, «για να γίνουν προσφυγές στο Στρασβούργο όχι μόνο για τις καθυστερήσεις από τις διαδικασίες στα ελληνικά δικαστήρια, αλλά και για το στάδιο της προδικασίας».

http://www.newsbeast.gr/greece/arthro/120060/katadiki-tis-elladas-apo-to-europaiko-dikastirio/